proAge

W mediach

Recenzje

MPD

  • „… proAge to zespół, który ma do zaoferowania dużo: dobre melodie, wysokiego szczebla instrumentalistów, niejednoznaczne teksty, a przede wszystkim muzykę pełną wyobraźni…”Półka z winylami
  • „… Tak, to płyta jeszcze bardziej różnorodna i zdecydowanie odważniejsza. Może trochę zbyt przydługa, ale mająca ciekawe momenty, jak Mozaika Pięknych Dusz, Póki mam twarz, czy Substancje, które lubię…”ArtRock.pl
  • „… Die kürzeren Tracks besitzen musikalisch ebenfalls genügend Schlagkraft um im Genre des ProgHardrocks oben mit zu schwimmen. Die Produktion ist gut, die Spielfertigkeit der Musiker ist exzellent und die Soli auf z. Bsp. NOISES INSIDE sind schon hochwertig. Dazu sind die Übergänge zwischen den Songs immer wunderbar ausgearbeitet, was mir persönlich wichtig ist. Straffe Piano- und Synthieläufe (PROFANE) oder donnernde Black Sabbath-Riffs wie in CONCRETE SPRING, das passt alles wunderbar. Sogar spacig geht es auf THE ALCHEMIST zu und mir kommt spontan Jean-Michel Jarre in den Kopf…”Babyblaue Seiten Prog Reviews
  • „ポーランド出身、ピンク・フロイド彷彿の深遠に広がるメランコリーを帯びたプログレ新鋭、多彩でドラマチックなキーボードワークが冴えわたる19年作2nd
    ポーランド出身の新鋭プログレ・バンドによる19年作2nd。前17年作と路線を同じくする、主にキーボードが担うフロイド彷彿の深遠に広がるメランコリックな音作りと、ギターを主体に肉感的に畳み掛けるヘヴィなアンサンブルを組み合わせたダイナミックなプログレを展開。前作はギターが前に出たサウンドでしたが、今作はキーボードの存在感が大きくなっている印象。豪快に唸りを上げるハモンドや静謐なタッチの物悲しいピアノ、艷やかかつダイナミックなうねりを伴ったシンセなど、多彩なキーボードワークでドラマチックに彩っており圧巻です。ギターも負けじと70年代ハードロック的な熱気を帯びたリフワークから、むせび泣くような哀切のソロまで表現力豊かなプレイで応じます。英語のヴォーカルは、やや抑揚の少ない歌唱がかえって滲み出すような哀愁を感じさせていてなかなか良いです。70年代プログレのエッセンスを強めたことで、前作の荒涼としていたサウンドに豊かな色合いが感じられるようになった力作となっています!…”
    🙂 😉 — kakereco.com

Odmienny stan rzeczywistości

  • „Na krążku proAge ciężką pracę i szacunek dla słuchacza słychać w każdym takcie. To solidne, czytelne i zdecydowane granie. Muzyka nie jest ani oryginalna, ani specjalnie odkrywcza, ale na pewno bardzo klimatyczna i wciągająca.”Hi-Fi i Muzyka
  • „Przebywając z muzyką zespołu, można doświadczyć takich „odmiennych stanów” i poczuć się naprawdę różnie, jak śpiewa Mariusz Filosek:
    „mogę mieć lat siedemnaście, a może mam sześćdziesiąt dwa…””
    Rock Area
  • „… Im głębiej wgryzałem się w muzykę proAge, tym coraz bardziej mnie ona do siebie przekonywała, a początkowo rozmazane brzmienie, stawało się klarowniejsze, jednocześnie uwydatniając rozmaitości zawarte w poszczególnych kawałkach, które z początku zdawały się bliźniaczo podobne. To trudna muzyka i przez to zdecydowanie warta poznania…”Magazyn Gitarzysta
  • „… I think this band will grow through time, you can hear they are still developing. Sometimes there are strong moments (Takeaway Life) but you’ll notice there is much to be won. I think they can do it….”Background Magazine
  • …Styl zespołu to niby tradycyjny, a jednak nowoczesny mocny rock, niekiedy wręcz alternatywny metal, ze skrętami w stronę progresywnego grania (…) Trochę z Riverside, trochę z Huntera, ale podaję to tylko tak dla orientacji, bo rzecz prezentuje się całkiem oryginalnie. Moc przekazu podkreślana jest przez świetną produkcję. A stopień pokręcenia współczesnego świata podkreślają elementy niespodziewane, jak cyrkowa część Planu B (…) przechodząca nagle w ostrą, hardrockową galopadę. Płyta dla wszystkich, którzy lubią muzykę „do zastanowienia”.
    Paweł Brzykcy, Teraz Rock
  • … Odmienny stan rzeczywistości stanowi tymczasem dowód niezwykłej muzycznej dojrzałości, rewelacyjnie zrealizowanej wizji muzyki szorstkiej, a zarazem lirycznej – a nade wszystko klimatycznej… Muzyczny Horyzont
  • … Po tak wybornym materiale jakim jest „Odmienny Stan Rzeczywistości” zespół proAge musi ruszyć z dużą karierą. (…) sama muzyka w tej chwili zasługuje na duże zainteresowanie. Album „Odmienny Stan Rzeczywistości” dowodzi, iż czas zespołu właśnie nadszedł. Do przodu!Progresja po zmroku
  • … Już pierwsze dźwięki płyty wprowadzają słuchacza w trans. (…) Chociaż płyta zawiera zarówno starsze, jak i nowsze kompozycje zespołu, nie wygląda na zbieraninę różnych nagrań. Ba – całość jest naprawdę bardzo spójna i niemal jednolita muzycznie… Mały Leksykon Wielkich Zespołów
  • … Mimo wszystko nie mamy tutaj do czynienia z klasycznym, progresywnym graniem. Słychać, że panowie z Będzina czerpią także z innych, pokrewnych gatunków. Niekiedy górę biorą ciężkie, metalowe brzmienia, jak chociażby w piosence „Charon”, by innym razem uderzyć w łagodniejsze tony i zbliżyć się bardziej do alternatywnego rocka (bardzo dobry kawałek „Two Words)…. Wyspa FM
  • … Mrocznie i momentami ciężko, ale wszystko ze pełną świadomością obranego kierunku. To pierwsza myśl jaka się nasuwa po przesłuchaniu omawianego dziś wydawnictwa… Artrock.pl o „Odbycie szaleństwa”
  • Nie znam ich, ale jest to jeden z tych składów, które powinny znaleźć się na scenie i dzielić się swoją muzyką ze światem. Pieprzyć rynek muzyczny, nagrywanie płyt, autografy, plakaty, okładki gazet i całą tą industrialną otoczkę showbiznesu. Wyjdź na scenę i stwórz muzyczny teatr. Tak widzę ProAge, gdy słucham ich utworów. W głosie wokalisty jest osobowość i charyzma, barwą przypomina Grzegorza Ciechowskiego z Republiki, a od jego śmierci nie było nikogo, kto mógłby ewentualnie artystę zastąpić. Oczywiście nie chodzi tutaj o kopiowanie muzyka, a o charakter wokalny obu panów. Teksty trafiają do słuchacza za pierwszym razem, a kompozycje muzyczne są czymś świeżym. Można się oczywiście doszukiwać odłamów progresywnego rocka, brytyjskiego poprock-a, new metalu, jakiegoś hard core–u, czy strunowych zagrywek w stylu Comy, ale ProAge wykształtował swoją markę i można im jedynie pozazdrościć warsztatu muzycznego. A teraz… A co… Puszczę sobie ProAge raz jeszcze.Sławomir Orwat

Wywiady

Informacje o płycie

Różne

© 2019 proAge

Theme by Anders Norén